Jakimi kryteriami kierują się Państwo wybierając swoje lektury? Wszystkie książki jednego autora? Zawsze kryminały? Tylko literatura angielska? A może tylko te, których okładka do nas szczególnie przemawia (choć wiemy przecież, że nie ocenia się książki po okładce)? Tym razem zachęcamy Państwa do sięgnięcia po książki wydane w ramach serii i sprawdzenie, czy klucz doboru tytułów, jakim kierują się wydawnictwa, odpowiada Państwa gustom. Polecamy Serię Dzieł Pisarzy Skandynawskich Wydawnictwa Poznańskiego.
„Życie Sus” Jonasa T. Bengtssona może być nazwane mroczną wersją Pippi Pończoszanki. Tytułowa bohaterka powieści Duńczyka Jonasa Bengtssona ma 19 lat, choć wygląda jak dziewczynka. Daleko jej jednak do dziecięcej niewinności… Sus jest dilerką narkotyków i przyszłą zabójczynią. Planuje zamordować swojego ojca, jak tylko wyjdzie on z więzienia. Przygotowuje się do tego bardzo skrupulatnie, ostrząc swoje noże. Przygarnia nawet kociaka tylko po to, by poćwiczyć na nim zabijanie (jednak odkłada je w czasie, tłumacząc się przed sobą, że jeśli pozwoli mu żyć jeszcze przez jakiś czas, zabicie go będzie trudniejsze, więc bardziej „wartościowe”). Czytelnik staje się świadkiem przygotowań Sus, jednocześnie poznając jej motywację. I rodzą się w jego głowie pytania: czy planująca morderstwo Sus jest potworem? Czy potworem jest jej ojciec? Czy zabicie potwora automatycznie zwalnia mordercę z odpowiedzialności moralnej? Bengtsson napisał powieść o bohaterce na rozdrożu. Nie starał się zrobić z niej pozytywnej postaci. Starał się zrobić z niej postać prawdziwą i to mu się zdecydowanie udało. W krótkich zdaniach i krótkich rozdziałach opisał dramat kilku osób i jednego kociaka. I choć zdecydowanie „Życie Sus” nie jest powieścią dla co wrażliwszych czytelników, to jednak z tymi, którzy po nią sięgną, pozostanie na długo. Polecamy!
„Płuca” Pedra Gunnlaugur Garcii potwierdzają teorię, że Skandynawowie doskonale piszą o relacjach rodzinnych – im bardziej skomplikowanych, tym lepiej. Jóhanna korzysta z wolnego popołudnia, by zrobić porządek. W składziku znajduje mnóstwo rzeczy byłego męża i książkę napisaną przez jej ojca. Obaj mężczyźni zniknęli z jej życia, nie chce mieć z nimi nic wspólnego. Ale z mężem ma córkę Ellę. A z ojcem... cóż, z ojcem ma całą historię rodzinną, o której nigdy co prawda nie opowiadał swoim dzieciom, ale którą opisał w powieści. Jóhanna zaczyna czytać… Przed jej oczyma przewija się galeria barwnych postaci z Włoch, Wietnamu, Islandii. Ludzkie ścieżki plączą się a geny krzyżują. Kolejne pokolenia dziedziczą rysy twarzy, usposobienie, niezwykłe zdolności. Dostają też w prezencie rodzinne opowieści i przemilczane sekrety. Z pokolenia na pokolenie bagaż robi się coraz większy i cięższy, w końcu dostaje go Jóhanna, ale czy będzie w stanie go udźwignąć? A może jej rozbita rodzina i kolejne kieliszki alkoholu, którymi usiłuje się ratować przed beznadzieją, są właśnie efektem ciężaru, który niesie? Czy jeśli zda sobie z niego sprawę, czytając powieść ojca, będzie w stanie się od niego uwolnić? „Płuca” islandzko-portugalskiego pisarza Pedra Gunnlaugur Garcii to powieść łącząca w sobie charakterystyczny dla literatur południowych realizm magiczny z północnymi sagami rodzinnymi. Czy to połączenie okazało się udane, przekonajcie się Państwo sami. Zachęcamy do lektury.
„Szarady” Knuta Hamsuna to powieść z końca XIX wieku (1892 r.), której pierwsze polskie tłumaczenie Franciszka Mirandoli ukazało się w 1928 roku pod tytułem „Misteria”. Była to druga po „Głodzie” (1890) powieść norweskiego pisarza, laureata Nagrody Nobla za 1920 rok. Warto wziąć to pod uwagę, gdy będą Państwo sięgać po „Szarady”, bo chociaż przekład Marii Gołębiewskiej-Bijak jest jak najbardziej współczesny, to już sama powieść swoją konstrukcją wpisuje się w tradycje egzystencjalizmu i modernizmu. Losy głównego bohatera – Johana Nagla, który przybywa do norweskiego nadmorskiego miasteczka Lilesand i zakochuje w córce pastora, przeplatane są jego przemyśleniami i wykładniami filozofii życiowej. Te fragmenty układają się nie tylko w quasi-traktat filozoficzny, ale są też swoistym studium szaleństwa głównego bohatera. Dziś już nie pisze się powieści w taki sposób. Ale przecież wciąż znajdują się czytelnicy, chętnie sięgający po klasycznie zbudowane fabuły, w których dialogi i opisy zajmują równorzędne miejsca. „Uznana powieść o obsesyjnej miłości i walce z samym sobą”, jak możecie Państwo przeczytać na okładce „Szarad”, przypadnie z pewnością do gustu co bardziej wymagającym czytelnikom. Choćby tylko ze względu na swoją wartość historycznoliteracką. Dlatego warto po nią sięgnąć.
„Babetta” Niny Wӓhӓ opowiada historię przyjaźni Katji i Lou. Dziewczęta poznały się w licealnej klasie teatralnej. Połączyły je marzenia o karierze aktorskiej. Piętnaście lat temu Lou udało się zagrać tytułową rolę w filmie „Babetta”. Katji się nie udało. Mimo to pozostały przyjaciółkami, tak przynajmniej się wydaje. Dziś Katja spędza lato we francuskiej posiadłości partnera Lou – Renauda. I obserwuje życie, jakie zawsze chciała prowadzić – życie ludzi pięknych, bogatych i sławnych. I zazdrości. Ale czy naprawdę jest czego? Przecież wszystko ma swoją cenę, więc i Lou na pewno jakąś płaci. Nawet jeśli nie daje tego po sobie poznać. W końcu jest aktorką, perfekcyjnie odgrywa więc rolę gwiazdy. Jaka rola pozostała Katji? Tej brzydszej, biedniejszej i nieznanej nikomu, tej, która jest wiecznie tłem. Ale trwa wiernie u boku przyjaciółki, już od tylu lat godząc się ze swoją pośledniejszą pozycją. Norweska pisarka Nina Wӓhӓ w „Babetcie” sięgnęła po zdawałoby się zgrany motyw kobiecej przyjaźni i zazdrości. Ale wykorzystała go do opowiedzenia chwytającej za serce historii o szczerości uczuć. Bo każdy potrzebuje kogoś bliskiego, na kim może się oprzeć. Nie tylko ten, komu się nie wiedzie. Czasem również ten, kto z pozoru osiągnął w życiu wszystko. Historia Katji i Lou to również opowieść o kinie i o roli kobiet w zdominowanym przez mężczyzn środowisku kinematografii. Napisana oszczędnym w środki stylistyczne językiem, tworzy obrazy, które na długo zostają w pamięci czytelników. Polecamy.
Zachęcamy Państwa również do śledzenia NOWOŚCI, które pojawiają się w zbiorach Krośnieńskiej Biblioteki Publicznej.
Zapraszamy też do odwiedzania bloga „WYPOŻYCZONE” i kanału „MAGIEL KSIĄŻKOWY”.
Życzymy przyjemnej lektury!
